Koncepcja

Impulsem do realizacji projektu Hoverbike’a była chęć stworzenia odpowiednika latającego skutera z filmu „Gwiezdne Wojny”. Hoverbike Raptor jest połączeniem motocykla z helikopterem. Osoba poruszająca się nim będzie siedziała w pozycji zbliżonej jak na obecnych motorach. Sterowanie odbywa się przy pomocy kierownicy przypominającej kierownicę motocyklową, oraz innowacyjny układ czujników, który zapewnia intuicyjnie prowadzenie maszyny, a także niezapomniane wrażenia z lotów. Nad bezpieczeństwem zarówno pilota jak i innych uczestników ruchu czuwają układy sterowania wyposażone w inteligentne algorytmy. Jeden z nich jest podstawą działania systemu PowerGuard. System zadziała w sytuacji utraty mocy silnika spalinowego – np. w wyniku wyczerpania się paliwa na skutek ignorowania alertów maszyny o jego niskim stanie. PowerGuard uruchomi w układzie odwróconym generator energii działający w tym trybie jako silnik elektryczny dla śmigieł napędowych. Dzięki energii z akumulatorów – w asyście systemu PowerGuard pilot jest w stanie bezpiecznie wylądować.

Wykonanie

Struktura siłowa Raptora została wykonana z hybrydowego kompozytu węglowo-epoksydowego. Urządzenie posiada dwa śmigła główne nośne oraz dodatkowe służące do manewrowania. Główne śmigła napędowe napędzane są bezpośrednio z silnika spalinowego, pozostałe napędzane są silnikami elektrycznymi zasilanymi z generatora zintegrowanego z silnikiem spalinowym. Wszystkie silniki sterowane są z centralnej jednostki sterującej wraz z systemem stabilizacji oraz kierowania pojazdem który jest efektem prac naszego zespołu projektowego i jest w trakcie procesu patentowego.

Parametry

– długość [L] 4,9 metra, szerokość [W] ok 1,8 metra;
– wysokość w najwyższym punkcie [H] ok 1,6 metra;
– masa własna 300 kg;
– moc 330 koni mechanicznych;
– maksymalna ładowność 140 kg;
– prędkość liniowa ok 110 km/h;
– zasięg ok. 150 kilometrów.

Na rynek amerykański przeznaczona jest wersja urządzenia, gdzie wysokość wznoszenia została elektronicznie ograniczona do 3,7 metra. Jest to wysokość przy której w USA maszyna nie wymaga certyfikacji na pojazd latający. Urządzenie będzie w pierwszej wersji jednoosobowe, w wersjach kolejnych 2-3 osobowe.

Dlaczego “Raptor” ?

“Raptor” to potoczna nazwa, którą określa się przedstawicieli Dromeozaurów (Dromaeosauridae) – rodziny teropodów należących do grupy Maniraptora. Określenie to spopularyzował film Park Jurajski Stevena Spielberga. Nazwa Dromaeosauridae oznacza „biegające jaszczury” – od greckich słów dromeus/δρομευς („biegacz”) i sauros/σαυρος („jaszczur”).

Dromeozaury były niewielkimi, zwinnymi drapieżnikami, które rozwinęły się w okresie jurajskim, największy rozkwit przeżywając w kredzie.
Ich rozmiary wahały się od 0,5 do 7 metrów długości. Cechą charakterystyczną dromeozaurów był zakrzywiony pazur, zamocowany na wygiętym do tyłu, drugim palcu każdej z tylnych kończyn. Wyjątkiem wśród dromeozaurów jest Balaur, który miał taki pazur również na powiększonym pierwszym palcu stopy. Pazur ten służył do polowania, zwierzę prawdopodobnie skakało na swoją ofiarę, a następnie zadawało serię pchnięć (nie jak wcześniej myślano – cięć rozszarpujących ciało ofiary), które przebijały się przez narządy wewnętrzne i żyły, doprowadzając do natychmiastowej śmierci. Ogony dromeozaurów były usztywnione przez ścięgna, co pomagało utrzymać równowagę w czasie biegu i skoku. Microraptor gui miał nawet ogon zakończony niewielkim „sterem” z piór, co pomagało mu w zwinnym poruszaniu się.

Zwinność, szybkość, surowa siła, drapieżność – to cechy które bardzo dobrze oddają charakter naszej maszyny.